– oznacza obojętność emocjonalną ze strony rodziców. Kontakt z dzieckiem jest powierzchowny, często maskowany kupowaniem drogich prezentów. Rodzice ignorują potrzeby psychiczne potomka. Prowadzi to do głębokiego poczucia osamotnienia, niestabilności emocjonalnej i trudności z empatią u dorastającego człowieka.
– Chłód emocjonalny, brak zainteresowania dzieckiem, krytyka lub obojętność. Dziecko czuje się niechciane. W dorosłym życiu często szuka za wszelką cenę akceptacji lub samo odrzuca innych.
– „Świat jest niebezpieczny, ja cię ochronię”. Rodzic wyręcza dziecko, nie pozwala mu na samodzielność, nadmiernie kontroluje. Efekt? Dziecko wyrasta na lękliwe, niesamodzielne i przekonane, że sobie nie poradzi.